image description image description

Spagaat van de leidinggevende bij verzuim

Column Jasper de Wijn voor BG Magazine

Er is geen businessplan te vinden waarin een hoofdstuk is opgenomen over verzuim. Het onderwerp komt niet voor in bedrijfsplannen. Het werkwoord verzuimen lijkt niet samen te gaan met het werkwoord ondernemen. Een ondernemer praat graag over groei, over strategie en over toekomstplannen… maar niet over verzuim. Verzuim is niet leuk om over te praten.

Als ondernemers werknemers aannemen in leidinggevende functies, dan staat er nooit in de advertentietekst dat verzuim ook een onderdeel van hun werk is. Leidinggevenden worden daar niet op aangenomen, terwijl verzuim een grote kostenpost is en heel vaak ook nog het verschil uitmaken tussen een gezonde en ongezonde winstmarge: 5 procent verzuim is gemiddeld een ogenschijnlijk geaccepteerd percentage, terwijl veel bedrijven al blij zijn dat ze een winstmarge maken van 5 procent. Wonderlijke spagaat Verzuim gaat om veel geld. En ook al worden leidinggevenden niet aangenomen op hun expertise of hun scholing als verzuimbegeleider, ze zijn wél verantwoordelijk voor de verzuimende werknemer. Een belangrijke en grote verantwoordelijkheid, want het gaat om kosten voor de werkgever enerzijds en het welzijn van de mens achter de werknemer anderzijds.

Een werkgever houdt nooit rekening met verzuim. Het komt in sollicitaties en businessplannen niet voor, lijkt niet te bestaan, terwijl het een wezenlijk onderdeel is van elke organisatie. Soms zelfs zo erg, dat het het verschil uitmaakt tussen winst en verlies. Omdat verzuim geen aandacht vóóraf krijgt, zijn leidinggevenden niet voorbereid en niet goed opgeleid om hier adequaat mee om te gaan. Een wonderlijke spagaat…

Geld vrijzetten zonder bevoegdheid
Als een leidinggevende bij een gemiddeld bedrijf een aanschaf moet doen voor een nieuwe printer, dan komt de vraag op of hij daar wel bevoegd voor is, of dat er een handtekening nodig is van de directeur. In veel gevallen kan de gemiddelde leidinggevende niet zelf besluiten om ‘even’ een printer aan te schaffen. En als de leidinggevende wel een besluit mag nemen met financiële gevolgen, dan mag hij dat tot aan een bepaald bedrag. Hoe wonderlijk is het als we beseffen dat de leidinggevende het protocol bij een investeringsbesluit niet gebruikt bij het accepteren van een loondoorbetalingsverzoek bij ziekte.


Besluit een leidinggevende om een werknemer arbeidsongeschikt te verklaren, dan zet hij daarmee een budget vrij van twee jaarsalarissen en tien WGA-jaren en eventueel een transitievergoeding. Bij een jaarsalaris van € 25.000,-- gaat het dan al snel om een totaalbedrag van € 300.000,- De leidinggevende gaat hiervoor niet naar de afdeling inkoop en gaat geen handtekening ter goedkeuring halen bij de directeur. Ook al is dit tegen zijn tekenbevoegdheid in, hij doet het toch.

Eigenlijk is het bovengenoemde heel tegenstrijdig, want de financiële gevolgen van de aanschaf van een printer wegen in de verste verte niet op tegen het besluit om € 300.000,-- aan loon- en WGA-kosten vrij te geven. Met mijn column wil ik aangeven hoe groot de spagaat van de leidinggevende wordt als er óók naar het financiële belang wordt gekeken. Hij begeeft zich in een paradoxale situatie als zijn organisatie de (financiële) wens heeft om een laag verzuim te hebben en tegelijkertijd de gevolgen van verzuim niet goed heeft geborgd in haar processen.